استفاده از موسیقی برای درمان – بخش 1

از موسیقی به طور گسترده ای برای افزایش آرامش، کاهش استرس ، و دور کردن بیماران از علائم ناخوشایند بیماری استفاده می شود. اگرچه سلایق موسیقایی مختلفی در افراد وجود دارد ولی به نظر می رسد موسیقی با به کارگیری سیستم عصبی غیر ارادی، تاثیرات مستقیم فیزیولوژیکی در بدن دارد و همچنین به طور غیر مستقیم باعث تغییر رفتار پرستاران می شود. موسیقی به طور موثر باعث کاهش سطح استرس و بهبود حال روحی بیماران عمومی، بیماران بخش مراقبت های ویژه و افرادی که تحت عمل جراحی هستند و همچنین بیماران کودک می شود. موسیقی یک مداخله کم هزینه است که اغلب دردهای جراحی ، حاد و مزمن را کاهش می دهد. همچنین کیفیت زندگی بیمارانی که داروهای آرامبخش استفاده می کنند را بهبود بخشیده و باعث  افزایش حس راحتی و آرامش می شود. استفاده پرستاران از موسیقی می تواند یک رویکرد مقرون به صرفه و لذت بخش جهت بهبود همدردی، شفقت و رابطه با بیمار در روند درمان باشد و این در حالی است که موسیقی با جنبه های فنی مراقبت تداخلی ندارد و باعث افزایش خطا نمی شود.

موسیقی درمانی به عنوان بخشی از حرفه بهداشت و سلامت شناخته شده است که با استفاده از موسیقی به تسهیل روند درمان می پردازد1. موسیقی درمانگرها معمولا نوازندگانی هستند که دوره های آموزشی ویژه ای را گذرانده اند تا با استفاده از موسیقی اهداف درمان را که شامل ترمیم، نگهداری و بهبود وضعیت جسمی و روحی بیمار است را به سرانجام رسانند. موسیقی درمانگر ها معمولا در مکان های مختلف به عنوان تیم مراقبت و درمان کار می کنند. انجمن موسیقی درمانی آمریکا بیش از 2500 عضو دارد که در بیمارستان ها، کلنیک ها،  مدارس، مراکز مراقبت روزانه، مراکز توانبخشی و دیگر مراکز خصوصی کار می کنند. حتی در غیاب موسیقی درمانگرهای حرفه ای در این مکان ها، بیماران و کارمندان برای غلبه بر استرس، نگرانی و درد به موسیقی گوش داده و یا ساز می نوازند. بر اساس ویژگی های شخص شنونده موسیقی می تواند تاثیرات متفاوتی بر افراد داشته باشد. این ویژگی ها شامل سن ، فرهنگ ، شرایط پزشکی که بر شنوایی تأثیر می گذارد ، استعداد موسیقی و تجربه افراد می باشد. سایر عواملی که در تأثیر موسیقی بر افراد نقش دارند شامل عناصر موسیقی (گام ، تن، هماهنگی ، ملودی و ریتم) ، نحوه انتقال (هدفون ، بلندگو ، هوای آزاد ، زنده و یا ضبط شده) ، تنظیم (گروهی و یا به تنهایی) و مشارکت یا عدم مشارکت فرد شنونده است2. موسیقی و موسیقی درمانی به طور مستقیم از نظر فیزیولوژیکی ، روانشناختی و عاطفی- اجتماعی برای بیماران مفید می باشد. همچنین موسیقی ممکن است به دلیل تاثیراتی که بر اخلاق و رفتار مراقبان و پرستاران می گذارد به طور غیر مستقیم برای بیماران موثر باشد. اگرچه تنوع فرهنگی و سلایق فردی مختلفی در انتخاب موسیقی وجود دارد ولی گفته می شود بعضی از سبک های مشخص موسیقی تاثیرات سازگارتری بر فیزیولوژی بدن دارد3. به طور مثال در یک مطالعه بزرگسالان و نوجوانان به چهار نوع مختلف موسیقی از جمله کلاسیک ، راک ، عصر جدید و طراحی شده (موسیقی که برای بهبود حال روحی طراحی شده بود) گوش دادند. در ابتدا و بلافاصله پس از گوش دادن به هر یک از این چهار سبک، شنوندگان به یک پرسشنامه درباره احساسات شخصی پاسخ دادند. بر اساس تحلیل پاسخ افراد، موسیقی کلاسیک تنش را کاهش داد ولی تاثیر بسیار کمی بر دیگر احساسات داشت. موسیقی راک به طرز چشمگیری باعث افزایش پرخاشگری، خستگی، ناراحتی و تنش و به طرز چشمگیری باعث کاهش آرامش، انرژی و شفقت شده بود. موسیقی عصر جدید به طرز چشمگیری باعث افزایش آرامش و کاهش پرخاشگری، انرژی و تنش شده بود. پس از شنیدن موسیقی طراحی شده، افراد به طرز چشمگیری اذعان داشتند که آرامش، انرژِی و حس شفقت آن ها افزایش داشته و پرخاشگری، ناراحتی، خستگی و تنش آن ها به شدت کاهش یافته بود. نوجوانان از نظر فیریولوژی و احساسی پاسخی منفی به موسیقی راک داده بودند و این در حالی بود که بعضی از آن ها از شنیدن این نوع از موسیقی بیرون از محیط این تحقیق لذت می برده اند. در مقاله های بعدی به تاثیر موسیقی بر افراد مختلف می پردازیم.

  1. Davis WB, Gfeller KE, Thaut MH. An Introduction to Music Therapy. 2nd edition. Boston, McGraw-Hill Companies, Inc, 1999.
  2. Aldridge D. The therapeutic effects of music, in Jonas W, Crawford CC (eds): Healing, Intention and Energy Medicine. London, Churchill Livingstone,

McCraty R, Barrios-Choplin B, Atkinson M, et al. The effects of different types of music on mood, tension, and mental clarity. Altern Ther Health Med 1998

1 Comment

یک دیدگاه ارسال کنید